Urząd Skarbowy ukarał właścicieli domów wakacyjnych – nie ma już 60% zniżki

Urząd Skarbowy ukarał właścicieli domów wakacyjnych – nie ma już 60% zniżki
Urząd Skarbowy ukarał właścicieli domów wakacyjnych – nie ma już 60% zniżki
17 maja 2018, Redakcja

Do tej pory właściciele domów wakacyjnych korzystali z 60% zniżki, którą mogli odjąć od IRPF (podatek dochodowy od osób fizycznych). Jednakże Skarb Państwa i Centralny Sąd Gospodarczy (TEAC) orzekł, że ta ulga podatkowa nie ma zastosowania do czynszów sezonowych, tylko do tradycyjnych czynszów, ponieważ nie są one stałą siedzibą najemców.

Cios poniżej pasa dla właścicieli apartamentów turystycznych. W dniu 8 marca TEAC podpisał uchwałę przeciwko właścicielom sezonowych czynszów – nie mogą już oni korzystać z 60-procentowej obniżki podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za niniejszą uchwałą TEAC stoi Administracyjny Sąd Gospodarczy Andaluzji, który oszacował w pewnej rozprawie roszczenie podatnika, właściciela mieszkania turystycznego, przy założeniu, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 23, który reguluje redukcję, odnosi się tylko do czynszów z nieruchomości przeznaczonych na mieszkania, co nie rozróżnia czy jest to pobyt stały, czy nie.

Agencja podatkowa stosuje tę uchwałę TEAR w Andaluzji i odnosi się do koncepcji mieszkaniowej przewidzianej w Ustawie o Dzierżawach Miejskich (Ley de Arrendamientos Urbanos), aby uniemożliwić właścicielom mieszkań turystycznych korzystanie ze zniżki . Jego zdaniem konieczne jest przestrzeganie artykułu 2 LAU, który mówi, że dzierżawa mieszkań jest uważana za tę, która jest przeznaczona do zaspokojenia stałej potrzeby mieszkania najemcy. W ten sposób unika się czynszów sezonowych (uregulowanych w art. 3 LAU, jako czynszów za użytkowanie inne niż mieszkaniowe) i koncentruje się na czynszach przeznaczonych na pobyt stały i stałe miejsce zamieszkania.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, TEAC przyznaje rację Urzędowi Skarbowemu i przypomina, że konieczne jest odwołanie się do koncepcji wynajmu mieszkań LAU oraz dodaje kolejny argument - koncepcja stałego pobytu w IRPF w celu odliczenia w sprawach mieszkaniowych wymaga, aby było to stałe miejsce zamieszkania. Sąd ten uważa, że nie ma sensu, aby w tym samym prawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązkowy charakter mieszkania był wymagany do odliczenia w mieszkalnictwie, a nie do obniżki za wynajem mieszkania.

Uchwała TEAC opiera się również na dwóch wyrokach wydanych przez Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości na Balearach i w Andaluzji, które również uważają, że należy wziąć pod uwagę koncepcję dzierżawy istniejących mieszkań w Ustawie o Miejskich Dzierżawach. Z tego powodu w opinii José María Salcedo, wspólnika kancelarii adwokackiej Attico Jurídico, "wydaje się zasadniczo trudne, że inne sądy mogą utrzymać inne kryterium, pozwalając na zastosowanie obniżki".

Obniżka czynszu przewidziana w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wynosi 60% i jest obliczana na podstawie dodatniego dochodu netto uzyskanego z wynajmu domu. José María Salcedo mówi, że najpierw trzeba ustalić, jaki jest dochód netto. "Oblicza się ją poprzez odliczenie od dochodu uzyskanego z wydatków przewidzianych w artykule 23 ustęp 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pod warunkiem, że są one ewidentnie związane z dzierżawioną nieruchomością lub były niezbędne do uzyskania dochodu z czynszów" dodaje.

Inne wydatki, które możesz odliczyć

Istnieje wiele wydatków związanych z mieszkaniem turystycznym, które właściciel może odliczyć w rachunku zysków i strat, o czym wspomina Rentalia, portal wynajmu wakacyjnego grupy idealista. Oczywiście można je odliczyć tylko w odniesieniu do okresu, w którym dom został wynajęty. Oznacza to, że im więcej tygodni wynajmiesz turystom, tym więcej wydatków możesz odliczyć:

  • Koszty związane z naprawą i konserwacją domu (wyklucza się prace związane z rozbudową i ulepszeniem)
  • IBI (podatek od wartości gruntu), wydatki społeczne i podatek od śmieci
  • Oprocentowanie kredytu hipotecznego i koszty amortyzacji mieszkań
  • Ubezpieczenia obejmujące ryzyko mieszkaniowe
  • Koszty pośrednictwa agencji lub reklam
  • Koszty energii elektrycznej, wody, gazu itp.
  • Inne wydatki, które są należycie uzasadnione i bezpośrednio związane z wynajmem.

Odliczenie odsetek, kosztów finansowych, napraw i konserwacji nie może przekroczyć kwoty pełnego uzyskanego dochodu.

Którzy właściciele domów mogą zastosować obniżkę o 60%?

Po pierwsze, wynajęte mieszkanie musi być wykorzystywane jako dom najemcy, a nie do jakichkolwiek innych celów. Na przykład wynajęcie nieruchomości w celach biurowych lub założenia tam siedziby firmy nie generuje prawa do zastosowania obniżki.

Ponadto konieczne jest, aby uzyskane dochody były opodatkowane jako zwroty z kapitału nieruchomości, a nie jako działalność gospodarcza.

José María Salcedo przypomina, że jeżeli dzierżawa jest opodatkowana jako działalność gospodarcza w IRPF, obniżka nie może być zastosowana. Zgodnie z postanowieniami art. 27 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dzierżawa nieruchomości będzie uważana za działalność gospodarczą, jeżeli do jej organizacji zatrudniona jest co najmniej jedna osoba zatrudniona na umowę o pracę w pełnym wymiarze godzin.

"W takim przypadku uzyskany dochód zostanie opodatkowany jako działalność gospodarcza i nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia o 60%. I jest tak, że planowane jest tylko, że podatnik uzyskuje zwrot z kapitału nieruchomości - mówi Salcedo.

 

 

 

Jesteś przygotowany na to, aby znaleźć dom swoich marzeń?

Jesteś przygotowany na to, aby znaleźć dom swoich marzeń?

Znajdź na idealista domy na sprzedaż i wynajem długoterminowy